پست شماره:
111
آخرین لوکیشن «میم مثل مادر» میزبان مراسم گرامیداشت ملاقلیپور شد.
هنرمندان و اهالیسینما با گردهمایی در آخرین لوکشین فیلم «میممثل مادر» یاد رسول ملاقلیپور را در چهلمین روز درگذشت این کارگردان سینما گرامی داشتند.
به گزارش ایسنا، عصر روز 28 فروردین ماه فرهنگسرای هنر(ارسباران) میزبان جمعی از هنرمندان، مسوولین و مردم برای گرامیداشت یاد رسول ملاقلیپور بود. در ابتدای این مراسم فیلمی از صحبتهای برخی از هنرمندان دربارهی ملاقلیپور به نمایش در آمد.
مسعود کرامتی، احمد نجفی، کیومرث پوراحمد، حسین ترابی، منوچهر محمدی،مازیار میری از جمله هنرمندانی بودند که در این مراسم صحبت کردند و بر صداقت آثار ملاقلیپور تاکید داشتند.
منوچهر محمدی تهیهکننده سینما که به نمایندگی از خانهی سینما برای خیر مقدم به روی صحنه آمده بود، گفت:این سالن آخرین سکانس فیلم «میم مثل مادر» را شاهد بوده است. صحنههای پایانی ـ قسمتهایی از آن را برای پخش امشب آمده کردهایم ـ صحنههای عجیبی بود همهی چشمها اشکبار بودند.
وی ادامه داد: نیمساعت قبل از شروع مراسم اینجا آمدم، آقا رسول در این سالن است و الان هم باید باشد. امروز قصد دارم خیلی صحبت از فراغ نکنیم، من وظیفه دارم این خبر خوش را به آقا رسول بدهم که مستندی را که در عراق و کربلا تصمیم به ساختش گرفت دربارهی ضریح امام حسین(ع) ـ توسط هنرمندان اصفهانی ساخته شده است ـ به نام «شش گوشه عرش» آقای رضا میر کریمی کار نیمه تمام ایشان را را قول دادند بسازند.
این خبر خوش باعث شادی روح آقا رسول خواهد شد.
در ادامهی این برنامه میکفرون در جمع سالن گشت و هنرمندان دربارهی ملاقلیپور صحبت کردند.
مجتبی راعی گفت: رسول یکی از صادقترین سینماگرهای ما بود، آخرین بار که او را دیدم فوقالعاده برافروخته بود، میگفت: «جوانان مثل آدامس مواد مخدر میخرند». او نگران بود.
محسن علیاکبری تهیهکننده سینما هم گفت: از دست دادن رسول برای ما سخت بود، از سال 62 «بلمی به سوی ساحل» و «پرواز در شب» را مایهی افتخارم بود که با ایشان کار کنم و نبودنشان باعث تاسف است.
گلشیفته فرهانی که در «میممثل مادر» اولین و آخرین تجربهی همکاریاش را با ملاقلیپور داشت، گفت: فرصت من برای آشنایی با ایشان کوتاه بود و اندوه من به خاطر همین است. در این تجربهی کوتاه متوجه شدم ایشان اهل شعار دادن نبودند و هرگز به طور مستقیم نمیخواستند موضوعی را مطرح کنند.
وی به یادداشتی که در فیلمنامهی «میم مثل مادر» توسط ملاقلیپور دربارهی مرگ نوشته شده بود اشاره کرد و گفت: اگر ایشان در قید حیات بودن و بزرگداشتی برای او برگزار میکردیم، آیا بازهم به این شکل استقبال میشد؟!
به گزارش ایسنا، هارون یشایایی تهیهکننده سینما هم گفت: آنچه در شخصیت رسول جذابیت داشت، شفافیت خودش بود. روزی با هم «مزرعهی پدری» میدیدیم، بعد از پایان فیلم دربارهی تلقیاش از جنگ پرسیدم به خنده گفت: «من تلقی از جنگ ندارم من با جنگ زندگی میکنم.»
جواد طوسی هم به ذکر خاطرهی پرداخت.
سیروس تسلیمی هم ادامه داد: اگر رسول زنده بود و مراسم تجلیل برپا میکردیم، این همه جمع میشدیم؟! این موضع به سابقهی تاریخمان بر میگردد که از قهرمانان زنده میترسیم و وقتی که از دنیا میروند به طرز حسادتبرانگیزی از آنها تجلیل میشوند.
اما سیروس الوند گفت: رسول در زندگی خیلی قدر دید و این جور هم نبود که به هنگام مرگ متوجه عزیزمان بشویم. من یکبار افتخار داشتم که جایزهی بهترین کارگردانی را به ایشان بدهم و واژهایبا این مضموم که «بوی باروت میدهد» مطرح شد، او از این واژه خوشش آمده بود.
الوند ادامه داد: رسول را علیرضا داودنژاد به من معرفی کرد و میگفت او یک چیزی تو مایههای امیر نادری است.
ما گرفتاریمان این است که خیلی شبیه مسولین فیلم میسازیم، ولی رسول همیشه شبیه خودش فیلم ساخت و فیلمهای قابل شناسایی است.
حسین وخشوری مدیر مسوول مجلهی سینما نیز به ذکر خاطراتی از ملاقلیپور پرداخت و گفت: او اولین هنرمندی است که از طرف ستاد جنگ آن موقع اولین جایزهی نهادی را گرفت.
نادر مقدس دستیار ملاقلیپور گفت: جرات نمیکنم صحبت کنم چون احساس میکنم رسول دارد نگاهم میکند. رسول این سالها، با سالهای گذشته فرق میکند، تازه داشت فیلمهایی را که دوست داشت میساخت. حیف شد که رفت چون خیلی کارها داشت. یه روزی در یک سفری که با هم بودیم تمام زندگیاش را برای من تعریف کرد و علاقهمند بودم که فیلم او را بسازم.
به گزارش ایسنا، مهندس جعفری جلوه معاونت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: رسول ملاقلیپور چهرهای از سینمای نوین ایران بود، سینمایی که با انقلاب هویت بخش اسلامی جان گرفت، انقلابی که به همه چیز جان داد و نسل مرده را حیاتی دوباره بخشید.
وی ادامهداد: زندهیاد ملاقلیپور یکی از انبوه جوانانی بود که از درون انقلاب به صحنه آمدند. او از خودگذشتگی و روحیهی حساس و دلی را به قدر کفایت داشت.
جعفریجلوه در بخش دیگری از سخنانش گفت:او سینماگری روایتکنندهی قصههای ایرانی و تصویر گر انسانی غیرتمند و هویتطلب بود و چه خوب این اواخر فیلم میساخت. یادش گرامی و راهش پر رهرو که اینگونه است.
مجموعهی تصاویری از علی ملاقلیپور پسر زندهیاد از پشت صحنهی مستند «شش گوشهی عرش» در این مراسم پخش شد.
دختر ملاقلیپور که به نمایندگی از خانوادهاش به روی سن آمده بود، از جای خالی پدرش گفت.
اکبر نبوی که فیلمی را دربارهی ملاقلیپور آماده کرده بود گفت:خستگی و تنهایی شاید یکی از ویژگیهای هر هنرمند در طول تاریخ باشد، اما اگر هنرمندی بخواهد برای مردم و روزگارش اثری را خلق کند، دریغ اینجاست.
وی افزود: گاهی هنرمندان در پی آلام شخصی خودشان هستند، اگر هنرمند درد اجتماع را احساس میکند، نباید تنها باشد، دردی که رسول همیشه به همراه داشت، امیدوارم این تنهایی را هنرمندان نداشته باشند.
نبوی ضمن اشاره به فیلم مستندش دربارهی ملاقلیپور گفت: برای اینکه رسول هنوز زنده است، در این فیلم از مراسم تشییعاش صحنهی را نگذاشتهام.
به گزارش ایسنا، در این مراسم محمدباقر قالیباف شهردار تهران، محمدرضا جعفری جلوه معاونت سینمایی، علیرضا رضاداد مدیرعامل فارابی، رضا میرکریمی مدیرعامل خانهی سینما و محمد مهدی عسگرپور معاون هنری شهرداری حضور داشتند.
اجرای این مراسم برعهدهی جواد یحیوی بود.
همچنین کلیپ خانهی سینما دربارهی ملاقلیپور در این مراسم پخش شد.
+
| نوشته شده در: چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386 توسط: DJMZ
|
